Yazı boş kağıt kirli,
Israf edildi beyni,
Uçkurdan düşmedi bir an fikri,
Galibi sandı günahının kendini..
Meydanın dilenci serserisi,
His denizinden kulaç attım,
Yapabileceklerim kuşkulu,
Zaman hızla akıp gitti,
Farkedilmez kusurlarım umarım..
Öfkeyle parlıyordum,
kasvetime sığamıyorum taştım,
hadi hırçınım bildiklerimle,
kırdım intihar eden insanları,
üzerimde hepsinin hakkı vardı..
her zamana saklı giriyorum,
yarını bugünden ayıramıyorum,
ben kimim, kim olmalıydım,
terk etmelimi aslımı..
zaman geçer miydi umutsuz,
Nefesi kesiyor nazariyeler,
İnsan sarhoş oluyor,
Ağırlığım artıyor,
Zaman kayboldu, geri getiremiyorum..
Kitapları okşayıcı gözlerle inceledim,
Hiç acımadın yıkılışıma,
Gölgem silueti bıraktı yalnızlığıma,
Mimiklerim kurudu çatladı kıyma bana,
Gittin sende bedbaht bırakma..
Eriyorken ben nasıl uyuyabildin sen,
Mutlu görünen siluetler,
Gözlerden akan yaşlar gönlü yakıyor,
Sınıyor beni maskeli yüzler,
İçim kül olduğuyla kalıyor..
Bir yumuşak söz,
Pesimist kötü adam zanlı,
Bahanesi neydi bu haykırışın,
Bitmek bilmeyen..
Bir anlığına şaşaladım..'
Doğumların günahları
gün doğarken rüyâlar bitti,
zavallı, bahtsız insanlar, hep ümitli,
okuyor yazıyorlar,
lisan, edebiyat, şiir ve lakin hitabet,
fevkalâde bu insanlarda,
buna rağmen inat ediyorlar,
Yıldız kırıntılarıyla ışıl ışıl gece bahçesinde,
Yığılmış kalmış ruhumun diliyle,
Bu aynada daima kolayca,
Harcanabilecek birini görüyorum ben..
Kalbi dille zehirledim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!