Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Çaresiz bir çığlık salıverildi,
Fırçaları ve mürekkebi tuğla zemin üstüne saçtım,
Ateşi bastım,
Ufkumda gölgelerden başka hareket olmadı,

Korkunç bir çığlık çın çın çınladı,

Sözlerim hislerimin müdafaası,
Işıkla karanlıkları yardım,
Loş yerde bir hırıltı yankılandı,
Gözlerimde pek hafif bir umut ışıltısı..

Gözümden akanlar çok şey anlattı,

Nâsihatleri heybeme koydum,
Mantığa davet ettim,
İhanet ve hainlik öngörüsünün son ilmeği,
Sözlerimde perde dürüldü..

Örtüydü gece,

Hayallerim hep kapımda hayalet,
Düşlerime sarıldım ben,
Ve ihanete uğradım,
Oysa Umut katliamıydı..

Daha benleyken unuttun beni değil mi,

Rüzgâr tenimden sevgileri aşıladı,
Yağmur gibi buluta sarıldım,
Lâl oldu hayâllerim,
Yakıyor ihtimaller içimi..

Gördüklerim ateşten bir ok gibi,

Gördüm alevlerin dalgalandığını
Sanki güçlü rüzgâr esti,
O zaman ayrılış acısını fark ettim,
Karıncalandı parmak uçlarım..

Sır insanı aldattı,

sabır etmeyi öğrendim,
oysa nefsimi kontrol edemezdim,
zulümden kurtulduğumu sandım,
ayaktayım dik dururum sandım..

kaçıp giden, beni karanlıkta bırakan,

Kıskançlığın acı tadını hissettim,
Hoşçakal dedim hayallerime,
Küstahça bakıp güldüler,
Sözlerime merhamet edilmedi..

Ama ben dilsiz kesilmiştim,

Bedenim gözlerde aşikârdı,
Ruhum rüyâ alemlerindeydi,
Yüreğimi parçalayan bir çığlık yükseldi,
Kendimi gülümsemeye zorladım..

Ok gözleri aldatan bulanıklık içinde fırladı,

Duygular zayıf kaldı,
Rüzgârlara teslim edildik,
Bile bile gülümsedik,
Garip sesle korku çığlıkları atıldı..

Tereddütsüz hüznü taklit ettim,