Çöle korkunç sessizlik çöktü,
Güzel sesle feryad sürdük,
Derin uyku koynunda,
Sessizliğe kulak verdim..
Ruhumun ateşi iblisi kıskandırdı,
Nil'in sularını örtmesi gibi,
Huzursuzdum ve utancımı gizledim,
Sözlerimi fırlatıp parçaladım,
Aşkım için ağlayabilirdim..
Sevincim birden karardı ve sustum,
Zulüm korkakların zırhı,
Aptallar unutmaktan korkmadı,
Unutmamaktan korktular,
Korkaklar asla önden saldırmadı..
Hakikât sansürlüydü,
Şafak sökerken duman hareketsiz havada,
Hâlâ yükseklerde süzüldü,
Yüzümde güller açtı,
Sessizliği delecek bir ses çınlattım..
Korkum müthiş öfkeye dönüştü,
Gönlüme ateş çeyrek asırda düştü,
Közlenen yüreğim yeşermeye süngülü,
Katran siyahıyla beyaza gönlüm süslü,
Kalbime parlaklık çeyrek asırda düştü..
Güzelmiş yüzü çirkin, bundan banane,
Acının ürünü,
Yumuşak acılar,
Nefret edilesi hayat,
Sabır sıkıntılarıma anahtar..
Acı acı yakındım,
Umudu kestik,
Inceldiği yerlerden koptu..
Haklı olamadık,
Iftira atanlar nerde kaldı ?
Zalim olduk,
Badelendi ruhlar,
Esaret değil mi bu buhran..?
Bile bile esir ettik ruhumuzu,
Gafil gürûha..
Fikirlerin katili meczup..!
Konuş yalnızlık nasıl birşey ?
Başını eğdi yorgun adam..
Gözlerinin baktığı yerdi ifadesi,
Bu cevap sualin perdesiydi..
Yorgun merhaba diyen sevinç,
Cesaretimi topladım atıldım,
Esaret altından haklıyı çıkarmak adına,
Suçlu insan kendini düşünür,
Menfaati yoksa kânidir yaptığı her suça..
Suç, evrenseldir içine her kötülüğü alır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!