Nefes alamıyorum,
Izin verin nefes sesini duyayım,
Neyi sevmediysem yaşadım,
Büyük düşünmüşüm anladım..
Mütevaziydi sözlerim,
Bir nefes çek, içinde doldu bir zehir,
Ciğerlerin yavaşça soldu, kalmadı feri.
Damarlar daralır, sanki boğulan bir şehir,
Adım adım yaklaşıyor, o karanlık zehir..
Parmak uçlarında sarı leke, zihninde ağır zincir,
Kısa alacakaranlığında kalındı,
Dindi rüzgârın son kalıntıları,
Sabırsızlığımı bastıracağım,
Sabırsızlığım kötü alışkanlıktı..
Parmaklar arasında akan sığ düşüncelerim,
Aşinayım duyduklarıma pis kokulara,
Meşakkatli pek bu uzun yolculuk hayra,
Iyilik timsallerine ulaşmak zordur,
Bedeller ödenir izi kalır zulüm olur..
Sığınırım şeytanın sinsi şerrinden Rabb'a,
Düşlerim duyduklarımdan önde,
Gizlendi unutulanlar umutla çıkmak üzere,
Umutlar ve vaha köle geçmişlere,
Bâhâ, hüzünlü vurgun çöle..
Keskin hayâller kurdum,
Biliyor musun sevgilim,
Tek yoldaşım sensin,
Aklım buhrana düşse,
Kalem kağıdımla sendeyim..
Buhran beni duyguya hapsetse,
Haykırışımla seninleyim..
Pencerelerden gelen ışığın,
Değişti umutlarıma düşen açısı,
Kalemim tahsilini bitiremedi,
Ölüm, diplomamı şiirlerimle verdi..
Işık yakıcı göz pınarlarımda,
Kitaplığımın rafları toz içinde,
Bildiklerimi öldüremiyorum,
Kâğıtları kucakladım,
Yeniden kâğıtlara sarıldım..
Yaydım telâşla kâğıtları,
Dünyada zerreyim bir nokta,
Böbürlenmek sığmıyor akla mantığa,
Çaresi yok pişmanlığın başı vurunca,
Kötü olmak kolay iyiliği boşa çaba..
Kalem mürekkebi gibi biteceğim,
Pişmanım sürekli tekerrüre kaldım,
Bin kez bozdum tövbemi yine kapıdaydım,
Yok cehalet ateşini söndürecek müjdeci,
Körüklüyor insan cehennem ateşini..
Gönül yanar Allah deyince insan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!