Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Yarım kalır herşey,
Bir gülümseme,
Onun ufkunda umut,
Umutlara yelpaze açan fedakarlık..
Yarım kaldı herşey..

Yüzüm buruşukluklar ağı,
Gözlerimde bir hüzün,
Ağaçlar ufukta gölge göründü,
Bulutların ruhu önümü açtı..

Ağzımdan korku çığlığı kurtuldu,

Oysa hepimiz masumduk en başından,
Büyüdükçe kalamadık masum sonra,
Suçlu karanlıkta eder beddua,
Küçümser çocuklar adına haykırdık,
Ben suçluydum her hüznün baharında,

Çiğnendi özürler,
Ya teveccühler,
Yok oldu büyükçe iyilikler,
Büyüdükçe büyüdü kötülükler..

Bulmak istiyorum içimdeki beni,

Kandım, hep büyük konuştum,
Ve sonunda yanıldım,
Ölü yaprakların katili rüzgar oldu,
Gecenin isyanıyım..

İnfilaka dayalı sabırsız zamanım,

ve artık gece olmuştur,
gökler bulutsuzdur,
rüzgar gibi hızlı gittim,
hatalarımı peşime takmışım..

oysa ne kadar da incitmişim,

Kumun göz yuvarlaklarını,
Tahriş etmesine aldırış etmeksizin,
Gözlerimi zorla açtım,
Soluk çöl göğüne doğru..

Öfkeli bağrış,

Karmaşıklıklardan çıkan sensiz bir uçurum,
Hakimi oluyor aşılacak engeller,
Kalpte oluşan sıcaklığa bir su,
Yüzler hafızama kazılı şeytansı içgüdüsü..

Korkunç sonu değiştiremem çabalarımla,

Ne güzel şeysin sen öyle,
Herşeyi bilirsin..!
Barındırırsın tüm akıl dışı fikirleri,
Yetmez işte olmayanları da bilirsin..

Cahillik ne güzel bir şey,

Sema cehalet ile hemhal iken,
Ürperir insan ben benden kaçarım,
Cahilliğe değil kelam söylemek,
Edebimi Şaşkınlığıma yumar kaçarım..

Ilmim deniz derya olsa yetmez,