Sözlerim kondu gönlüne,
Dedim pişmanım gönül yanar Rabbe,
Düşlerime af diledim neçe,
Gözleri alamadım koyduğum yerde..
Sözlerin incitir yumuşat gönle,
Dilin sivri uyma karşındaki cahile,
Ne ederse etsin davet et Rabbaniye,
Rızaya düçar olursun sükût edince..
Affı dilendim Rab'den,
Etmedim minnet senden,
Iki kelimeye borçlu kaldım,
Zamanı hep boşa harcadım..
Söylersin şairlerden maniler,
Olamazsın kendin gibi nedir bu gaflet,
Olacaksın madem ozan,
Aç kitap oku gel benle demlen..
Yazdıklarımı okusan olursun şair,
Okumadan yazsan olursun yancı sair,
Kulaklarımı tırmalar dediklerin,
Yazacaklarım benden sana hediyedir..
Bir manası yok sözlerin,
Debelenip durursun neden ?
Önemli olan değil yazmak,
Çık artık şu kibir kafesinden..
Kafiyesi uysun diye yazmadım,
Manası olmasa yazmazdım,
Iki küfür ettim sandın beni cahil,
Ben cahil oldum sen âlim..
Bana laf yetiştireceğim derken oldun şair,
Tebrik ettim verdim sana Kasvetimi,
Adamlık olacaksa kibri,
Ben istemem olsun bana sahilik..
Olmadı bu alçak gönüllülük,
Hep mi beklersin güzel söze karşılık,
Ilk adım gelir önce büyükten,
Tevazu yakışmadı her benim diyene..
Mesafeleri yırtıp gelen,
Lâkin bu eşsiz güzellikteki koku..!
Çehresini saran şaşkınlık ile sordu.!
Ey Cibril nedir bu güzel koku..?
Mâşîta kadın, iki kızı ve kocasının,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!