Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Yere yansıyan gölgeler bir hayli uzamıştı,
Sözlerin kokusu nefesini kesiyordu,
Kısmetler niyetlere gebe,
Bal dökenler ısırıkla tutuldu..

İçimdeki ölü karakterler yargılandı,

Kulağım çiçeğin yaprakları gibi,
Dişlerimden biri çarpık,
Saçım sakalım karışık,
Ama gözlerim parlaktı..

Hüzünlü mahmuzlu,

Es-Sabur'dan tecellidir bu bekleyiş biliriz,
Ya Rabb aklımız ermez bu bekleyişe affet,
kahreyle temennisi gönüllerden dillere sirayet etti,
Sabrına sabrımız yetmiyor Ya Rabbi..
affeyle Ya Rabb, Zatın'dan korkumuz kalmadı..

Sesi bir kapı aralığa sıkıştırıp boğdum,
Vakit mesken, zaman külfet,
Nefsi boğdum zulüm üzerine,
Gözyaşlarım kâğıtlarda dağıtıyor mürekkebi,
Mahya ışıkları doğar mı Kudüs üzerine..

Ey iman edenler, ahitleri tutun sımsıkı!
Allah'ın size sunduğu, o helal nimetleri tadın.
Gökten inen sofradır, şükürle dolsun kalbiniz,
Haramdan uzak durun, temiz kalsın nefsiniz.
Rabbimizin emridir, adaletle hükmedin,
Kardeşliği pekiştirin, fitneye geçit vermeyin.

"UYAN insan oğlu"
Mülkün tek sahibi, varlığın mutlak hakimi Mâlik-ül Mülk,
Rızkı mülkünden dağıtan, saltanatı sonsuz, şanı yüce olan Mâlik-ül Mülk!
Senin emrinle döner felekler, her zerre Senin mülkiyetine bakar,
​
Yâ Mâlik-ül Mülk! "Allah!" Yâ Mâlik-ül Mülk! "Hû!"

Anlaşılmamış insanın küskün tavrı,
İstihzalı öfkeli ve alaylı tavırları,
Kendini gördü, kendine acıdı,
Alaycı ve öfkeli tavırları bıraktı..

Mâlûmu âliniz,

Çığlıkları çınlıyordu,
O iğrenç seslerden eser yoktu,
Rüzgârda dalgalanıyordum,
Manasız manzaralara yüz tuttum..

Geçmişin çamurunda debelendik,

Maniler söylendi bi çare,
Sükût etti aşkı..
Nutku tutuldu bi çare,
Gönül sevdasına yandı..

Aşkını kağıtlara anlattı dostane,

Ben istemem kimseden minnet,
Olmaz iyilik edersin minnet,
Mazimde saklı hançer izleri,
O yüzden göz altlarım hep gömmeli..