Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dank!
İçtik zamanı denilince her şeyi biliyorduk da, 'bir dikişte' diye eklenince işte o zaman 'dank' diye bir ses geldi. Sahi ya, döndüm baktım geriye. Bir dikişte kırkyedi yılı sığdırmışım bir bardağa.
Sessizlik!
Sevilen gider. Bulunduğun yerde kalakalırsın.
Sönmüş bir balon gibi bir oda. Soyut resim. Sanki bitti hayat. Tükendi nefes. Şişiremezsin yeniden.
Çaresizlik ve Sensizlik!
Her şelin O. O yok. Hayat O idi.
O yok. Hayat nereye kaçtı?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta