Affet! Sen yokken;
Şiirlerime seni kattım.
Çayıma şeker diye seni attım.
Kalemi, aşkını yazmak pahasına ağlattım.
Kağıda kan düştü.
Parçalandı, can düştü.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta