Gerçek varken yattın düşe
Ne diyeyim sana gönül?
Gül dururken kondun leşe
Ne diyeyim sana gönül?
İlk değil ki, bu yanlışın
O anlar sırf mü’mini
O arkalar bu dini
Ve de bilir haddini
Ondan illa Erdoğan!
O ne ırkçı ne solcu
Halde, kal de, eylemde;
Modelin kim Müslüman?
Israr etme söylemde!
Yetmez kula sırf iman!
Hele bir bak mirat’a!
Deme; hicret var mıdır, her devirde var hicret
Mutluluğa muhtaçsan, gel İslam’a hicret et!
Şartı ise o işin, bol meşakkat ve mihnet;
Tereddütsüz uy şarta, lakin illa hicret et!
Gerekçeler üretme, hür değilsen amelde!
Diyorsan ki; Mü’min’im? Kılmalısın sen namaz!
Madem dersin; Hak dinim; Öyle ise kıl namaz!
Lam’ Cim’i bırak ta; Mü’min isen kıl namaz!
Çünkü onu sadece, kafir olan kılamaz!
Sakın gelip de gaza;
Her tellala aldanma!
Aldanırsan es-kaza;
Her sözünü hak sanma!
Dürüst sanıp tüm nas’ı;
Olur insin lehine, bazen, na-hoş şer bela;
Zira onu temizler, Haktan gelen her bela!
Zor gelse de şu ins’e; gökten inen bir bela;
Sabrederse kul ona; olur büyük kar bela!
Tarikatı tasavvufu bırak da;
Öğren önce şeriatı müslüman!
Fani olmak durur iken sırf Hak da;
Tercih etme tali hattı müslüman!
Dinin aslı kitap ve de sünnetken;
İnsanlığa hasretse, şayet şimdi insanlık;
Şikâyete hakkı yok, çünkü kovan kendisi.
Hamisiyken o şeyin, dindarlık ve İslamlık;
Uzaklaşıp bunlardan, oldu Hakka o asi.
Çağdaş oldum sanarak, uydu heva hevese
Yemin olsun ki zamana;
Âdemoğlu hüsrandadır.
Kim gelmezse tam imana;
Kasem olsun ziyandadır.
Devam edip yanlış tarza
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!