Yoksa içinde Allah;
Lanet olsun dünyana!
Hevan ise tek ilah;
Binler lanet dünyana!
Sefahatse alemin;
Malım, malım dersin de;
Sahi var mı bir malın?
Sahiplenip yersin de;
Olur o mal vebalın!
Geldiğinde şu hana;
Din deyince, artar kini dinsizin
Fırsat bulsa eder onu bertaraf
Ey mü’minler ruhunuzken din sizin?
Nasıl olur, kalırsınız bi-taraf?
İşi gücü saldırmaktır imana
Hayır varsa sonunda, sabır göster belaya!
İsyan etmek zarardır, Hak’tan gelen bir şeye!
Tevekkül’ü öğrenip; gönder şükrü ula’ya;
Olma asla muteriz, sabretmesi zor şeye!
Küllü bet ve kemlikten;
Eder oldum ben haya!
Bıkıp her tür hamlıktan;
Karar verdim olmaya!
Zor olsa da bu fiil;
Ne sendeki şu kem hal?
Her amelin bir dalal!
Düzelmeden sende hal;
Bil dostum olamazsın!
Sen Haklı olamazsın!
Vur halini mihenge!
Ne durumda bak denge!
Hasım isen ahenge;
Sen mutlaka zalimsin.
Gel şu işi öncele!
Olur insin lehine, bazen, na-hoş şer bela;
Zira onu temizler, Haktan gelen her bela!
Zor gelse de şu ins’e; gökten inen bir bela;
Sabrederse kul ona; olur büyük kar bela!
Sakın gelip de gaza;
Her tellala aldanma!
Aldanırsan es-kaza;
Her sözünü hak sanma!
Dürüst sanıp tüm nas’ı;
Her sureten insanı, insan saymak bir hata!
Bazı Âdemoğlular, hayvan bile olamaz.
Bir beşeri din-i hak, etmemişse ihata;
O, unvandan şu varlık, zerre hisse alamaz.
Nasıl insan olur ki, İslamlığa bigâne?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!