73. Sone Şiiri - İsmail Aksoy

İsmail Aksoy
1712

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

73. Sone

Ayazda titreyen dalların üstünde hiç yokken
Sarı yapraklar, ya da bir kaç tane asılıyken,
İşte bende yılın o vaktini görebilirsin: hazan;
Harap çıplak korolarda, son kuşların şakıdığı zaman.
Görebilirsin işte bende böylesi bir günün alacakaranlığını,
Sanki solmaktadır Batı'da günbatımı,
Ki kara gece yavaş yavaş alıp götürür kalan şeyleri,
Vurur üstüne mührünü ölümün öbür benliği.
Bende görebilirsin işte böyle bir ateşin akkor halinde yanışını
Küllerin üzerinde, gençliğin sereserpe yattığı,
Ölüm döşeğinde vermesi gerekirken son nefesini
Şimdiye dek beslendiğiyle tüketir kendisini.
Bunları anlaman güçlendirir sevgini,
Yakında göçecek olanı daha iyi sev şimdi.

William Shakespeare (1564-1616, İngiltere)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy

İsmail Aksoy
Kayıt Tarihi : 6.10.2019 14:25:00
Hikayesi:


Sonnet 73 by William Shakespeare That time of year thou mayst in me behold When yellow leaves, or none, or few, do hang Upon those boughs which shake against the cold, Bare ruin'd choirs, where late the sweet birds sang. In me thou see'st the twilight of such day As after sunset fadeth in the west, Which by and by black night doth take away, Death's second self, that seals up all in rest. In me thou see'st the glowing of such fire That on the ashes of his youth doth lie, As the death-bed whereon it must expire, Consum'd with that which it was nourish'd by. This thou perceiv'st, which makes thy love more strong, To love that well which thou must leave ere long.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!