Mütereddit bir rüzgâr
eski aynalara hicret etti.
Kalbim,
terk edilmiş bir dergâhın kandili;
isinden başka ışığı kalmamış.
Sana varmak değildi muradım,
sende eksilen kendime yetişmekti.
Şimdi her nefes,
bir ifrakın mührünü taşır.
Ve ben,
muhtevâsını kaybetmiş bir kitap gibi
yalnız kapağımla anılırım.
Kayıt Tarihi : 20.07.2026 16:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!