İfrak vaktiydi;
gölgesini sırtında taşıyan bir münzevi gibi
sükûtun avlusuna bıraktım muhtevamı.
Bir lâhza,
külün bile hatırladığı yangın oldun.
Tenime değil,
Konuş benimle /Laçin
Hani o bilindik duyguların
dudaklarına tel tel dökülmüş cümleleriyle
Nar bahçelerinde dolaşıp da
Yanağına leke diye süslenmiş
al al olan gülüşlerini takıp suretine




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!