Belki de bir zaman yolcusuyum…
Belki bütün zamanların içinde kendini arayan yalnız bir keşiş.
Uçsuz bucaksız bir bozkırın ortasında, dört nala koşan bir atın üzerindeyim. Nereye gittiğimi bilmiyorum.
Rüzgâr beni oradan oraya savuruyor; ben, zamanın hangi kıyısında olduğumu bilmeden yol alıyorum.
Bazen insan kalabalıkları çıkıyor karşıma. Yüzlerce, binlerce yüz… Bazen Orta Çağ'ın sessizliğinde yürüyorum. Bazen yüksek taş duvarları olan bir kalenin önünde, bir tepenin zirvesinde duruyorum.
Her şey yabancı.
Ama nedense hiçbir şey bana tamamen yabancı gelmiyor.
Sen kum nedir bilmezsin
Deniz görmedin ki.
Yum gözlerini zamanı düşün,
Deniz bir gözünde
Kum bir gözündedir.
Devamını Oku
Deniz görmedin ki.
Yum gözlerini zamanı düşün,
Deniz bir gözünde
Kum bir gözündedir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta