Ne sen gelip eritebilirsin içimde ki buz dağlarını,
Ne ben varıp sana söndürebilirim yüreğinde ki orman yangınlarını..
Seninle ben Evrenin iki zıt kutuplarındayız..
Benim içimi donduran buz dağlarım var,
Seninse alev alev yanan orman yangının..
Dokunsa tenlerimiz birbirine,
Buhar olup karışacağız birbirimize..
Ama gel gör ki;
Biz ikimiz evrenin iki ayrı kutuplarıyız..
Ne kavusabiliriz..
Ne de uzak kalabiliriz..
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta