Açılmaz Kafes Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Kalbime girdi sessizce, derin bir iz açan,
Her hatıra bir hançer gibi, bende yaman.
Fırtına gibiydi, rüzgârı sineme vuran,
Gitti gideli benden, enkazdır bende kalan.

Cihanda yoktur onun hüsnüne denk bir nişân,
Sözü kemandır; değdi mi yakar cânı cânân.
Siyah saçları, ela bakışı var kalp yakan,
Ardında bıraktı vîrânı, aşkı hep yalan.

Gönül alıştı bir kez, yorulsada durulmaz,
Gülüşü yarım olanın halinden sorulmaz.
Tesadüf değil bu, yazgıdan geri dönülmez:
Arsız olan halkadan zincir kolay kırılmaz.

Cihanda yoktur onun hüsnüne denk bir nişân,
Sözü kemandır; değdi mi yakar cânı cânân.
Siyah saçları, ela bakışı var kalp yakan,
Ardında bıraktı vîrânı, aşkı hep yalan.

Düğüm çözmeye ne ömür yeter ne de nefes,
Derman dediğin, fısıldar kulaklara bir ses.
Körleşmiş kalpte arama ne vefa ne heves,
Ömür bitti giriş var, çıkış açılmaz kafes.

Cihanda yoktur onun hüsnüne denk bir nişân,
Sözü kemandır; değdi mi yakar cânı cânân.
Siyah saçları, ela bakışı var kalp yakan,
Ardında bıraktı vîrânı, aşkı hep yalan.

2024