Zeynep Çardak Şiirleri

56

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Zeynep Çardak

Oturup bir tepeye yahut bir akşam vakti seyahatte şehrin ışıklarını seyre koyulursun ve o ışıklar aydınlatır ya ruhunu
Kim bilir içinde nice ışık var, kim bilir onlar ne derece aydınlatır seni
Bilmezsin...
Zaman zaman çıkmalı insan içindeki bir tepeye, seyahate
Hep kendisinde bulunan, yanan ışıklar huzur vermeli ruhuna

Devamını Oku
Zeynep Çardak

Bülbül diyarlar gezer, yanık yanık öter gülün aşkına
Gül ardında mevsimler bırakır bülbülün yolunu gözler

Devamını Oku
Zeynep Çardak

Heyecanla, özlemle bekliyor zarflar;
İçleri, insan içi ile doldurulmuş kağıtları.
Sonra o kağıtlar bekliyor hasretle;
Bir kaç satır dahi üzerine yazılmasını.
Kalemler bekliyor sonra;
Parmaklar arasında tutulmayı.

Devamını Oku
Zeynep Çardak

İşte bak
Çek havayı içine; toprak kokuyor
Bir insan neyi isterse
O şey ânlanıyor
Şimdi dağıt aklında ne varsa
Kendini bir bulut üstüne bırak

Devamını Oku
Zeynep Çardak

Hasret kaldı gönüllerimiz Hüsn-ü beyza'ya
Her beşerin gözleri semada
Can atıyor kir tutmuş sadramız şifaya

20.12.2018
01:49

Devamını Oku
Zeynep Çardak

Bütün iç sıkıntılarım toplanıp öyle geliyorlar üzerime
Bir anda öyle çullanıyorlar ki
ayağa kalkamayacağım sanıyorum
fena hırpalıyorlar
Kalbim ve beynimin üzerinde tepinip duruyorlar

Devamını Oku
Zeynep Çardak

İnsan artırınca eksilendir.

Devamını Oku
Zeynep Çardak

Ne zaman
Ne mekan
Ne olan
Asıl mes'ele insan

Devamını Oku