Kendini bilmezsen ey gönül,
Bir zerreye bak da gör;
Sığdırmış içine sonsuzluğu,
Bir damlada saklıdır derya,
Bir nefesle can bulur nice ömür
Arama kendini boşuna uzakta,
Âlem dediğin sende gizli
Sen kendinden habersizken
Hangi yol götürür seni sana
Hangi ayna gösterir ki hakikati
Ne zerre âlemden ayrı kalır
Ne âlem zerreden uzak…
Her zerrede bir sır saklı,
Her sırda
Hakk’a açılan bir kapı vardır
Ben zerrede âlemi gördüm,
Âlemde kendimi aradım.
Kendimi buldum sandığımda
Bir başka benle karşılaştım.
Ne ben zerreye sığabildim,
Ne zerre benden ayrı kaldı.
Bir baktım ki aradığım hakikat,
Arayanın sır dolu gönlünde saklı…
Ey gönül!
Kendini bil ki âlemi anlayasın,
Âlemi oku ki kendini tanıyasın.
Bazen bir zerreye eğilmek,
Binlerce âlemi seyretmektir;
Ve insanın kendine varması,
Bütün yolların
Hakk’a yöneldiğini görmesi içindir.
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 12:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20261020 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!