Gel bu zehri aşkı nuş ettirme bu cana,
Dumanlı serimi rüsva etme cihana,
Ben bir avareyim ömrümse akıp gitmiş.
Bu mücrimi biçareyi etme divane.
Her yanan gönlün bezirgânı var elbet,
Elbet bize de uğrar bir tuyuru devlet,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta