Herkes seni soruyor
Herkes senli iki kelime duymanin sevincinde
Herkes kendi sevdasina tasiyacagi arzu kirintilarindan medet umuyor
Bu yuzden zehrasin sen,
bir kitaptan firlayan sehveti avuclarinda tasiyan bir kadin
huzuru sevgi damlaciklarinda tasiyan kucuk bir kiz cocugu bazen
bazen sevmeye cilgin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta