Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Cömert olan insanı Allah sever,
Cömert olan kimse Hak'ka yakındır.
Cömert kimseyi cümle alem över,
Cömert olan kimse Hak'ka yakındır.

Peygamber bütün her şeyini verdi,

Ben ağlayın demiyorum,
Çok gülmek kalbi öldürür.
Gülenlere yanıyorum,
Çok gülmek kalbi öldürür.

Az olanın yararı var,

Ormandan bir dal kesenin başını keserim,
Diye ferman çıkarmış Fatih Sultan Mehmet Han.
Orman yakan kimseyi acımadan asarım,
Diye ferman çıkarmış Fatih Sultan Mehmet Han.

İnsanlar gidip ormandan sağlıyorlar avı,

Özü sözü insanın hazinesi,
Doğruluk kulun mizacı olmalı.
Kelamı ile insan Hak'kın sesi,
Doğruluk kulun mizacı olmalı.

İnsan kötü sözü kafaya takar,

Halil Dede gibi nice evliyalar vardır,
Evliyalar Şehzadeler yurdu Amasyadır.
Fatih Sultan Mehmet Hanın yetiştiği yerdir,
Evliyalar Şehzadeler yurdu Amasyadır.

Çelebi Mehmet buraya hanlar döşemiştir,

Dünyada Kırım Türklerinin özde sağ kolu,
Yaşayan destandır Abdul Cemil Kırımoğlu.

O Kırım için yıllarca mücadele verdi,
İnancından dolayı ne işkenceler gördü.

Bu gönül senindir ne yaparsan yap?
Ben kalbimi sana verdim sevdiğim.
İster sahip çık istersen çıkar at,
Ben kalbimi sana verdim sevdiğim.

Ne söylerse neler derse desin el?

Ben bir gariban kulum budur görevim benim,
Ben sizi Emril Ma'ruf'a davet ediyorum.
Elhamdülillah Müslümanım İslam dinim,
Ben sizi Emril Ma'ruf'a davet ediyorum.

Hak'ka karşı olan fikre karşı dururum,

Yine canımız yandı gardaş bizim,
Ben terörü yapanı kınıyorum.
Sekiz şehit verdim ağlıyor gözüm,
Ben terörü yapanı kınıyorum.

İsteyen kızsın isteyen darılsın,

Bu memleket gönülde olan canmış,
Aşık olanlar sevdasıyla yanmış.
Toprağı şehit kanıyla sulanmış,
Ben bu ülkenin yurdunu severim.

Kültürümüz özde gönül bağıdır,