Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kanuni Sultan Süleyman Hazretleri bir gün,
Rüyasında Peygamber Efendimizi görür.
Kanuniye benim ardım sıra gel diyerek,
Onu alıp Eminönü semtine götürür.

Peygamberimizle Kanuni buraya varır,

Selam söyleyin eşe dosta bizden,
Sözden geçsek vatandan vazgeçmeyiz.
Onu çok seviyoruz ta ki özden,
Özden geçsek vatandan vazgeçmeyiz.

Toprağına sevgi ile varırız,

.
.
Yüreğim kurudur benim,
Çiçek olan dal sensin sen.
Gönlüm bir arıdır benim,
Özde olan bal sensin sen.

Bütün Türk boylarını birleştirdi,
Osmanlı bir Turan Devleti idi.
Devlete İslam ile şekil verdi,
Osmanlı bir Turan Devleti idi.

İslamı yayıp mücadele verdi,

Osmanlı döneminde çocuklar eğitilir,
İlim adamları Enderunda yetişirdi.
Eğitim gördükten sonra hayata atılır,
İlim adamları Enderunda yetişirdi.

İlimleri bilginler sırtına çıkımıştır,

Bu gönül senindir ne yaparsan yap?
Ben kalbimi sana verdim sevdiğim.
İster sahip çık istersen çıkar at,
Ben kalbimi sana verdim sevdiğim.

Ne söylerse neler derse desin el?

Ben bir gariban kulum budur görevim benim,
Ben sizi Emril Ma'ruf'a davet ediyorum.
Elhamdülillah Müslümanım İslam dinim,
Ben sizi Emril Ma'ruf'a davet ediyorum.

Hak'ka karşı olan fikre karşı dururum,

Yine canımız yandı gardaş bizim,
Ben terörü yapanı kınıyorum.
Sekiz şehit verdim ağlıyor gözüm,
Ben terörü yapanı kınıyorum.

İsteyen kızsın isteyen darılsın,

Bu memleket gönülde olan canmış,
Aşık olanlar sevdasıyla yanmış.
Toprağı şehit kanıyla sulanmış,
Ben bu ülkenin yurdunu severim.

Kültürümüz özde gönül bağıdır,

Dertleri alıp bağrıma basalı,
Deli gibi çarpan yürek tasalı.
Gönlümde parlayan yıldız misali,
Ben düşümü alıp şafağa çektim.

Sevgi ırmak gibi gönülden sızar,