Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Oruç tutup yazın sıcakta ekin biçerdik,
Otuz yıl sonra oruçta aynı yere geldik.
Tarlada çalışırken kendimizden geçerdik,
Otuz yıl sonra oruçta aynı yere geldik.

O zaman genç idik çalışıp oruç tutardık,

Cömert olan insanı Allah sever,
Cömert olan kimse Hak'ka yakındır.
Cömert kimseyi cümle alem över,
Cömert olan kimse Hak'ka yakındır.

Peygamber bütün her şeyini verdi,

Ben ağlayın demiyorum,
Çok gülmek kalbi öldürür.
Gülenlere yanıyorum,
Çok gülmek kalbi öldürür.

Az olanın yararı var,

Ormandan bir dal kesenin başını keserim,
Diye ferman çıkarmış Fatih Sultan Mehmet Han.
Orman yakan kimseyi acımadan asarım,
Diye ferman çıkarmış Fatih Sultan Mehmet Han.

İnsanlar gidip ormandan sağlıyorlar avı,

Allahım bana öyle sevgi verdin,
Seni ta kalpten imanla severim.
İşte bakıp benim halimi gördün,
Seni ta kalpten imanla severim.

Günahlarımdan utanıyorum ben,

Şu hayatta yaşayıp ecel tasını içti,
Sözde nice canlar geldi nice canlar göçtü.
Şu dünya içinden kimler geldi kimler geçti,
Ben ne insan gördüm, üstünde elbise yoktu,
Ne elbiseler gördüm, içinde insan yoktu.

Özü sözü insanın hazinesi,
Doğruluk kulun mizacı olmalı.
Kelamı ile insan Hak'kın sesi,
Doğruluk kulun mizacı olmalı.

İnsan kötü sözü kafaya takar,

Halil Dede gibi nice evliyalar vardır,
Evliyalar Şehzadeler yurdu Amasyadır.
Fatih Sultan Mehmet Hanın yetiştiği yerdir,
Evliyalar Şehzadeler yurdu Amasyadır.

Çelebi Mehmet buraya hanlar döşemiştir,

Onu Yüce Mevlamız gök yüzüne almıştı,
İsa Peygamber şu anda manevi görevde.
Hak onu peygamberimize ümmet kılmıştı,
İsa Peygamber şu anda manevi görevde.

Ahir zamanda dünyaya geri gelecekti,

Seksende tutuklanıp hapisleri doldurduk,
Zindanları Medrese-i Yusufiye yaptık.
Bizler işkence ile zulüm görüp çıldırdık,
Zindanları Medrese-i Yusufiye yaptık.

Düşmanlar sevindi bizi zindana koyunca,