Yusuf Ter Şiirleri - Şair Yusuf Ter

1979 İsviçre’ye geldim. Okuldan sonra iş hayatına atıldım. Herhangi bir meslek sahibi olamadım. Bundan dolayı da yaşamımı işçi olarak farklı fabrikada çalışarak sağlamaya çalıştım.
O zamanlar birkaç TV kanalı vardı. Haftada bir kez Türkiye yi gösterirdi.
Kitap okumayı çok severdim. Gençliğin verdiği bir enerji vardı. Bu enerjiyle devrimci mücadelenin içinde yer aldım. Duvarlara afiş asmak, mitinglere katılmak ve Deniz-Yusuf-Hüseyin..gibi devrimci önderlerin resimlerini asmak gibi çalışmalar içinde kendimi buluyordum. Yine hazırlanan konserlerde görev de alıyordum. Tanımadığım birçok sanatçı ve ozanla da bu sayede karşılaştım. Denizler adına düzenlene tüm konserlere katıldım. O dönemde
Deniz’lerle ilgi olarak yazılan “Dar Ağacında Üç Yiğit” isimli kitabını edindim. Kitapta ki resimleri görünce çok heyecanlandım. Bu kitabı bana veren kişinin Nihat Behram olduğunu sonrada öğrenecektim. Ben bu kitabı okuduğumda daha 17 yaşındaydım.
Yılmaz Güney’i tanıyordum. Onun video filmlerini kiralayıp izlediğimiz için hayatını tam bilmesem de az çok geçmişine dair okuduğum gazetelerden biliyordum.
Deniz’lerin hayatını anlatan kitabı okuduktan sonra kendimde bir boşluğu doldurdum Kendimi yenilenmiş olarak hissettim. O yiğitlerin uğramış oldukları haksızlıklar bende kızgınlığa ve öfkeye dönüştü.

Nazlı kızdan haber salsan
Derdin nedir diye sorsam
Biraz da hasret gidersem
Gönlüme bir neşe gelir

Sevmenin günahı yoktur

Kan aktı kızıl derede
Hani Mahir’ler nerede
İtler uluyor o yerde
Ömer Ayna’mız nerede

Deniz’lerin idamında

Bizi hiçe sayıyorlar
Coştu yine tahtta devlet
Dar yollara dayıyorlar
Aştı yine bizi devlet

Nerden gelir bu paralar

biz bu yolun yolcusuyuz
bu yol yolcusuz olmuyor
evrensellik solcusuyuz
bu yol devrimsiz olmuyor

özgürlükle boyalandım

ÂŞIK İHSANİ’ YE

Sevgili dostum Ali Turalı ile sohbet ederken Âşık İhsani’ den söz etti. Ben de dostuma İhsani’yi çok önemsediğimi ve onun birçok türkülerini bildiğimi söyledim. Dostum’ da kendisinin İhsaniyle yakın dost olduğunu anlatı. Bu konuda sohbetimiz arttı.
Bunun üzerine Internet üzerinden İhsaniyle ilgili araştırma yaptım.
Gençliğimde yüzeysel olarak dinlediğim birçok eserlerine yeniden ulaştım ve bu kez bu eserleri derinlemesine dinlemeye başladım.
İhsani, yaşam boyu acılar çekmiş, yoksulluk içinde büyümüş ve bu acılarını dizelerine yansıtmış ender Halk Ozanlarımızdan birisidir. Kendisi de halk gibi ve halkın içinde yaşayan bir ozan olduğundan O gerçek ve devrimci bir ozanıydı yani halkın ozanıydı.

Oğlum Mehmet’e

doğum günün kutlu olsun
gönlün mutlulukla dolsun
güller değil diken solsun
sen bin yaşa gül Mehmet’im

İki yüzlü ozan olup çıkanlar
Sazın tellerinde boğulsun dönek
Kendi gölgesini görüp korkanlar
Sazın tellerinde boğulsun dönek

Özü çürüklere olsun yazıklar

nere gideyim dostlar nere
satırlara düştüm birer,birer
silemez kimse beni
ben gitsem de şiirim gitmez

asaletli soylu kızından

bir göz bakar sana önce,
küçülür yavaş yavaş,
renklenmiş gök kızılında,
ara da
hasretlik var gülüm,
kumralsın