Üç küçük âlem,
Üç küçük mavera,
Gölgelerin yeli acımasız,
Hayalet bir hatıra.
Üç küçük omuz,
Dostlar dostları görürdü uzakta,
Her uzağa giden yollar yakında,
Zaman ufalanırken avucunda,
Uzaklar yakın olacak yakında.
Mülkler canlarla gömüldü semaya,
Tan yerinde uykusuz gezen bulutların
Bahçelere düşen kavruk gölgesi
Ve gölgeleri izleyen izlerimin
Bana vurulmuş kelepçesi...
Yine aynı gün kollarımda
Yine gözlerimin semaya
Sabahın başımızı okşayan anında,
Bir avuç toprak alıp kokladık,
Ömür denilen çemberin çıkmazında.
Gök mavi, rüzgâr tel örgülerde yanmış,
Bendim kaynıyor, dalgalar çığlık çığlığa.
"Yolculuğumuz" diyorum,
Irmaklar serildi kar gibi yollarıma,
Uzak geldi uzanmak kollarıma.
Bir sinek kanadı koyuldu omuzlarıma,
Dağlar titredi bu serkeş yorgunluğuma.
Tüketiyor nefesini her an,
Vakit, bacalardan çığlıkları kuşatan.
Bir kalem bitiriyor hikayemizi,
Biziz hikayede kahraman.
Kanatlarını sererken gül goncaları,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!