uşak
Ne ben kendimi
Büyük oyununun parçası
Bilinçli bir şekilde
Yıllardır sürdürülegelen
üşek
Aylardan kasım olmasa da
Bu gün doğmuşum gibi
Ben her gün üşürüm
Sadece tenimi ısıran
uslu
Adı yoktu
Sahipsiz denmesindense
Koyu bir nefret duyardı
Yağmur kokularıyla
ÜŞÜTÜK
üşüyen zamanın
gezici baskınlarında
üşütmek üzereyken
yakayı ele verdim
üveysi
Bırak beni
Yüzyıllık yalnızlığımın
Sonsuzluk uykusunda
Perhizde kalayım
üveysi
Gündoğumlarının
O en sarhoş edici
Geceyle gündüzü birleştiren
Muhteşem anlarında




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!