Yunus Hüseyni Şiirleri - Şair Yunus Hüseyni

Hoş kelam ile gönül eyleyenin yüzüne güleyim
Boş aşk ile gönül eyleyenin yüzüne tüküreyim

Sözlerden bir gülistan bırakıyorum sana
İçinde gül ve diken var, ne çıkarsa şansına

Bir gün gelir gözyaşının ıslattığı mendilleri maziye asar kurutursun

Bir gün gelir yeniden yüreğin sever kandilleri camiye asar duyurursun

Gül ile bülbül edebilir mi sohbet-i hemdem
Bülbülde gör gül solduğunda gussa-i matemi
Aşk ayırt etmez canlılar arasında madem
Ayrılık zor gelir, göçer son an-ı dem ademi

Hadi git!
Bu ilk olmaz ki geride bırakıldığım
Ardına bakma sakın, kalsın yalnızlığım

Hadi git!
Aynada görüp, sıkı sıkı sarıldığım

Bence bekleme
Gidersem dönmem
Bugünkü gibi belki de
Yeniden sevemem

Hadi tut elimi

Müezzin olur mu hiç uluyan kara köpekten
Ezanın bile hakkı sorulacakken minareden

Halbuki,
Yokluğunu, yoksunluğumu, yoksulluğumu güneşin battığı tepelerde ki renklerin solduğu alacakaranlık gecenin içinde aramıştım.
Ve,
Öyle geceler vardı ki, gözyaşım yağan yağmurdan daha çok ıslatmıştı yerleri...

Haram yemek zevklidir, hatta geçici tadı nefistir.

Kapısından girmek istersen ardından iten nefistir.

Gece sessiz ve bomboş hastane koridoru
insanın ciğerini yakıyor keskin bir koku
Hastaların gözlerinde acı ve derin korku
Bekleşir durular sıra sıra vakitlerini

İlaç şifadır belki tadı tam zehir