Titreyerek yazarken kalem
Kötülüklerin korku salan şerrinden
Sanır mısın yalnız geçer gecem
Kalpler bir, sen ve ben
Çaresiz derdi ne edeyim
Er meydanında yalın kılıç, zalım harbe koşanlardık biz
Perde ardında avrat gibi boşa konuşanlar olduk biz
Her adımda kelime-i şehadeti okuyanlardık biz
Açıldık, saçıldık biçare bedenleri özgür kıldık biz
Ey aşk! Sevenlerin aklını başından azad ettiğini gördük
Bir aşk mecnununun ahıyla, kaderi berbad ettiğini görsek
Ey gül! Yaprağın kana mı düştü, nerden kırmızısı
Yoksa aşktan ağlayan yüreğinin mi sızısı?
Ey Yar,
Gözlerimin önünde saklanan b/ölümdün
Yüreğimi kavuran kum tanem ç/ölümdün
Derinliklerinde kaybolduğum g/ölümdün
Yarınım, bu günüm, dünüm, ömrümdün
Aşk rıhtımında kolkola görmüştü ikimizi
Sanki mısralarına yazıyordu kaderimizi
Kıskanırcasına, uzaktan izlerken bizi
Şiirine ipek gibi işliyordu.
En derin nefesiyle çekti cigarasını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!