Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YARIM KALANIN SESSİZLİĞİ
Bazı hikâyeler yarım kalır,
Gölgesi karanlığa düşer,
Ne başı tam hatırlanır
Ne sonu bir yere erişir.

YARIM KALANIN SIZISI
Sevdiğim bir düşsün sen,
Ne adını koyabildik başlangıca,
Ne de sonunu bildik özlemin.
Bir yerinden eksik kaldı zaman,
Bir yerinden ben.

YARIM KALAN KUŞLAR
Geceyi omzuma aldım, gök sustu,
Bir yıldız kaldı avuçlarımda.
Söyleyemediğim ne varsa
Bir kuş gibi kondu dudaklarıma.

YARIM KALANLAR
Burası dünya, her düş biraz yarımdır,
Bir gülüş dudakta, bir sızı bağrındır.
Kimi sevda zamana yenilir usulca,
Kimi hayal gecenin koynunda dargındır.

YARIM KALAN RÜYA
Rüyaydın belki,
Ama en çok gerçeğime dokundun.
Bir ömür sustu içimde
Adını söyleyemeyen duygular.

YARIM KALAN ŞEHİR
Bu şehre akşam çöktüğünde,
Bir ışık bekler pencerede.
Sokaklar adını ezberler,
Ben seni bulurum.

YARIM KALAN SESSİZLİKLER
Bazen uzaklara dalarız,
En çok da ukde kalan düşlerde.
Yarım kalmış bir sevda gibi
İçimiz üşür eski seslerde.

YARIM KALAN YAĞMUR
Gökyüzümde yarım kalmış bir yağmur,
ilkbahara çalınmış bir sızı gibi…
içimde açmadan solan bir bekleyişin üstüne düşüyor,
ne dinen ne de tamamen göğe karışan…

YARIM KALAN YOL
Gitmeyi sen anlat,
Kalmayı ben anlatayım.
Ayaklar değil, yüreğim kaldı,
Beklemek değil, özlemek yordu.

YARIM KALAN YOL
“Kal” demeyi sen anlat,
Ben susup beklemeyi anlatayım.
Bir insan nasıl eksilir yavaş yavaş,
Gel de onu gözlerimde oku.