Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YARANIN DİLİ
Bazıları şiiri bir söz sanır,
Bir kâğıda düşmüş birkaç hece.
Bilmez ki her mısranın içinde,
Saklı bir yara ağlar sessizce.

YARASI OLAN YAZAR
Her yazıya şiir deme,
Kimi geceden sızmıştır.
Her kaleme şair deme,
Kimi yaradan yazmıştır.

YARAYA DEĞEN EL
Hayatında yarana dokunan biri varsa,
Düştüğün yerleri unutursun.
Bir sıcak el tutarsa elini,
İçindeki sızı diner.

YÂRDAN HABER
Bahar geçti, yazlar geçti,
Gönül kaldı yollarda.
Bir selamın gelmez oldu,
Gözüm kaldı yollarda.

YAR DEYİNCE
Yar diye bir ses düşer geceme,
Karanlık susar, kalbim konuşur.
Bir dost gibi dokunur içime,
Adını anınca içim durulur.

YÂRE GİDEN SÖZ
Gönlüm düştü sevdanın yoluna,
Selam salın gurbet yollarına.
Adını işledim gecenin koynuna,
Yâre söyleyin, gözüm yollarda.

YÂRE GİDEN SÖZ
Gönlüm düştü sevdanın yoluna,
Selam salın gurbet yollarına.
Adını işledim gecenin koynuna,
Yâre söyleyin, gözüm yollarda.

YARENİM
Esir düşmüşüm her zerrene
Kalem kaşlı gözlerin ışıltısına
O gözlerde kaybolmak isterim
Bana bakınca elim ayağım titriyor

YÂRE YER AÇ
Kalbinin kapısını arı tut ey yârenler,
yâr gelince…
tozlu raflar utansın,
kapılar kendiliğinden açılsın.

YÂRİN GELİR DE
O yâr gelir,
Kışı bile yaz yapar.
Buz tutmuş gönüller erir,
Sessiz sokaklar çiçek açar.