Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

VEDALARIN ARDINDA
Her batış bir son değildir,
Ufukta büyüyen bir umuttur.
Gece ne kadar derinse,
Sabah içimizde usulca doğar.

VEDASIZ GİDİŞLER
Şüphe yok; her insan bir gün sessizce düşer bu yolun sonuna,
kimi zamansız bir yola düşer, kimi vedasız kayar hayattan.
Kimi ardında kırık bir ses bırakır,
kimi susarak eksilir bu dünyadan.

VEFA
Saçının gölgesi düşse avuçlarıma,
Bir ömür saklarım kırmadan içimde.
Adını gece gibi işlerim ruhuma,
Kaybolsan bile kalırsın düşümde.

VE GERİDEN KALAN
Ve sen bir ömür gittin öyle
Şimdi bir mevsim değil
Bi dünya aramıza girdi
Farkındayım ne sen dönebilirsin artık

VEREBİLMELİ
Vakti mi olur sevmenin ...
Öpüp sarılmanın
Koklamanın
Yüreğinde taşıyabilmenin

VİCDAN ASKIDA
Yitik bir döneme denk geldik,
Söz çok, hakikat eksik şimdi,
Kalabalıklar içinde kaybolmuşuz,
Kendi sesimizi bile duyamaz gibi.

VİRAN BAĞ TÜRKÜSÜ
Bağım kış bağladı, ben viranım
Daha baharında soldu canım
İçimde çiçekler yere serdim
Dünya âleme kaldı feryadım

VURGUNUM
Gönlüne mülteciyim, gülüm
Ben sevince bir başkayım
Öz yurdumdan koptum
Sende buldum vatanımı

VUSLAT
Mehtabı uğurladık, fecr-i sabâh için,
Gecenin sinesinde kaldı adın.
Sükûtla paylaştık derdimizi,
Zamanın elinde savruldu yadın.

YÂ
Seni düşünüyorum
Ne yalan söyleyim
Elimde değil
Ama sorsan söylemem