Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

HUZURUN KIYISINDA
Akşam iner usulca solgun dallara,
Gölgeler çekilir sessiz kıyılara.
Bir damla sükût düşer yüreğime,
Gece, ışığını serer dualara.

İÇE AKAN SES
İçimde derinleşen bir sessizlik var,
Ne dile gelir ne göze görünür.
Herkes gülüşümde baharı ararken,
Ben kışımı içimde taşırım.

İÇE VARAN YOL
Bazen gitmek ister insan;
Yoldan değil,
İçindeki yükten uzaklaşmak ister.
Ayak yürür, yürek kalır.

İÇİMDE AĞARAN GÜN
Bir ömür, gözlerinde dinlense,
Sessizlik adını fısıldarmış bana.
Gülüşün, akşamı sabaha çevirse,
İçimde gün yeniden ağarırmış.

İÇİMDE AKŞAM
Yüzümde bahar gezinir,
İçimde akşam büyür.
Gecenin ince rüzgârı
Kapımı çalar.

İÇİMDE BİR AKŞAM
İçimden kaç mevsim geçer,
Tülümden solgunluk süzülür.
Gece iner, oda susar,
İçimde bir akşam büyür.

İÇİMDE BİR MEVSİM
Yine sonbahar kapıda,
Yapraklar dalından dökülecek.
Gök, yağmurunu bırakıp
Camları ince ince öpecek.

İÇİMDE BÜYÜYEN
Gönlümün istediği
özlemek değil, sana sarılmak;
gecenin koynunda adın değil,
başın omzumda uyumak.

İÇİMDE BÜYÜYEN SES
İçimde dinmeyen bir çığlık var, sessizliğe gömülmüş,
Sessizliğin koynunda yankılanır durur.
Ne dilim var anlatmaya, ne gücüm saklamaya,
İçimde kırılan her şey, beni bana savurur.

İÇİMDE DİNMEYEN HASRET
Ey kalbimin ince belası,
Kaç zamandır düşmezsin içime.
Eksik gezerim zamanın şehirlerinde,
Ne olur çık gel; sensiz eksilirim.