Kendinden yorulur mu insan?
Yorulur.
Hem de eti ile tırnağı ile... dili, dişi hatta kemiği bile.
Yoğrulur dertlerle de, bir türlü bitmez çilehanesi.
Kendine yetmez yetemez hal alır benliği.
Sorgular bildiklerini.
Unutur sevdiklerini.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta