Kendinden yorulur mu insan?
Yorulur.
Hem de eti ile tırnağı ile... dili, dişi hatta kemiği bile.
Yoğrulur dertlerle de, bir türlü bitmez çilehanesi.
Kendine yetmez yetemez hal alır benliği.
Sorgular bildiklerini.
Unutur sevdiklerini.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta