YOlCU
Kimler kimler bu geçmedi ki bu zorunlu çileli maşaketli bu kervanda zorunlu onu da bilmem ki anlamaya, anlatmaya maharet ister yeter ki gidilen, gidilecek yolu bilelim.
Bu öyle sıradan ya da sırat köprüsünden gidilen bir yol değil ki ta ilk düşünen insan oğlu ile başlar , Habil ve Kabilin kavgasıyla mazhar olmuştur insan yolu.
Bu Öyle kutsal bir yol ki sayısız derviş geçti kimi yolu bitirdi kimi yarıladı kimi erişmedi erişemedi kimi de rüyasında buldu yolunu ne çare kimi gönlündekini çölde ararken gönlü çöl kapladı kimi de sonsuz pınarlarda aradı durdu adını dünya aleme duyurdu o pınarlarda geçmeyen susuz kaldı ama namsız da kalmadı her iki cihanda Fuzuli, Mecnun misali anlatılır durur.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta