Yoksun Şiiri - Sibel Orhan

Saat on beş yirmi vapuru
İskelede telaffuz edilmeyen bir gecikme.
Yüreğim ağzımda,
Bekleyiş köpürürken dalgalarda,
Yoksun…

Saatin alarmı mı çalmadı?
Kurmayı unuttun belki,
Belki de niyetin yoktu hasrete doğmaya.
Yoksa hiç mi gelmek istemedin?

Güverte yalnızlığa açılıyor şimdi,
İstemsiz ayrılıyor gemi maviliklere,
Köpüklerin sırtına çekilirken deniz,
Seyrediyorum âlemi sensiz;
Mavinin gövdesinde kimsesiz,
Eksik ve sessiz,
Sen yoksun…

Aha şuramda bir giz,
Göğsümün ortasında tanımsız bir iz,
Sensiz öyle ıssız… İlgisiz,
Tenha, çaresiz,
Kavuşma hayalim dilsiz,
Kaldım bir başıma nefessiz,
Sen yoksun…

Bu sefer emindim işte,
Kıyıdan uzaklaştıkça cılızlaşan...
Bir ihtimaldi gelişin,
Mecalime yok izahatın,
Solgun benzim,
Suda kırılan ferim,
Boğulan gözlerim
Kurumuş elimde çiçeklerin,
Yoksun…
Herkesler var,
Sadece sen yoksun…