Çok mu istemiştik;
Az gelişmiş ülkenin
yoksul mahallesinde doğmayı...
Ne mama, ne çikolata...
Ana sütünden başka tad bilmedik...
Amerikan bezinden başka
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Defalarca okuduğum, her seferinde farklı hüzünler, farklı duygular yaşadığım bir şiir... Hayatın çok içinden, duygu yüklü, toplumsal adaletsizliğin çok güzel bir örneği... Herkesin bir şeyler bulabileceği, üzerinde düşünülmesi çok güzel ve çok hüzünlü bir nostaljik şiir... Bu yokluklar değil mi, biraz da insanları kamçılayan, kendini en iyi şekilde yetiştirmesi ve eğitmesi için gerekli hırs ve azmi veren???? Teşekkür ediyorum bu şiiriniz için. Düşündürdünüz! Saygılarımla....
Biz hic bir seyi istemedik, hepsi ya verildi, ya basimiza calindi.
Yaşamın cilvesi işte bu.... Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta