Bugün yokluğunun yıl dönümü
Kederlerin en yücesini yaşamaktayım
Ya benliğimi alır bu aşk ya ölümü
İşte böylesine bir basamaktayım
Her rüzgar bir boğuk nefes
Her çıtırtı bir ayak sesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yokluğu can yakar. Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta