O sabah kendimden sonra denizi uyandırmak istedim
Yetişemedim!
Benden önce balıkçılar denizi uyandırmıştı
Yılan balığı yakaladıkları, onu özgürlüğünden mahrum ettikleri ve satıp para kazanacakları için çok mutluydular
Henüz yeni çıkarılmıştı denizden
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Gerçek bu!
"İnsan vahşi!"
İnsan gözü dönmüş bir muhteris!
Arzuları, eksikleri, istedikleri hiç bitmeyen!
Ve durmadan tüketen!
Önüne geçilebilirse, insanın...
Huzur belki gelir, kurulur dünyamıza...
Demekten kendimi alamıyorum..
Tebrikler Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta