Yetişir misin Şiiri - Muhammed Emin Daştan

Ah benim sevdiğim
Teni beyaz, gönlü esmerim
Sesi kısık şimdilerde gülüşlerimin
Küreği kırık sandalımın…

Kıyından kendi ellerimle ittirdim kendimi
Denizin ortasında bir başıma kalakaldım
Sığınacak bir liman aramadım

Çiğnenmek için verilmiş sözler
Sanki aşkın şarabına sunulmuş mezeler
Aşka dair nahoş düşünceler
Sen aklıma geldikçe yüreğimi zedeler

Firara salmışım ahı feryadımı
Yorgun gönlüm
Kırık sandalına yelken çeker
Ardından yazar dizeler

Yıldızların düğünü müdür
Bu ne kalabalık gökyüzü
Öyle ki ayın ışığı sönük kalmış, dönmüş yüzünü
Güneşimi getirip bana desem, bana döner misin
Karanlıklardan aydınlığa yönümü çevirir misin
Aklıma düşmüş çığları eritir misin
Gönül sandalım batıyor
Ah yâr, yetişir misin…