Yetim Minber Şiiri - Sükutu Aşikar

Adımı andığın her sözünde,
Büyüdüğün gözümde
Havalanıyordu, pır pır kalbim;

Bir cami avlusunda

Kanat çırpan güvercinler gibi.
Teşekkür ederim...

Alnıma konan en güzel yazı olduğun için.
Canını yaktığımda gösterdiğin sükuta,

Canım yandığında seçtiğin sükunete ...
Şimdi cami avlusu boş.

Güvercinler çoktan uçmuş.

Bir başıma kaldırdığım cenaze
Avluyu da, beni de
Sessizliğe gömmüş
Ortasında,

Yetim kalmış
Gönlümün minberi!
Ve ben,

Son kez...

Teşekkür ederim.
Sana değil,
Ulaştırdığım yere
Sessizliğe!
Sensizliğe...