Alışığım ben üzgünken rol yapmaya...
Kimse de anlamaz üstelik.
Gözlerim kaçar gözlerinden;
Bakarlar da, göremezler bu yüzden.
Sen de anlamazsın.
Gülümseyerek,
“Çok sevindim,” derim.
Giderim yanından,
“Yalan”ıma bin tövbe ederim.
Annem öpecek, geçmeyecek!
Sen geçti bileceksin,
“Gelgeç” olduğumdan.
Geldim, geçtim ya hayatından,
Geldim, geçiyorum hayatımdan.
“Bin” yalanına karşılık
“Bir” yalan söylerim:
Gülümserim,
“Çok sevindim,” derim.
Kayıt Tarihi : 16.02.2013 21:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (2)