Aşk, birlikte yanmak
Gözlerini başkalarından bağlamak
En derinine demir atmaktı...
Kalbimin ritmine ayrılmış enerjim
Adın nefesim iken
Alışığım ben üzgünken rol yapmaya...
Kimse de anlamaz üstelik.
Gözlerim kaçar gözlerinden;
Bakarlar da, göremezler bu yüzden.
Sen de anlamazsın.
Yoksunsun, yoksun
Bundan böyle sen benden yoksun
Bundan böyle sen yoksun…
Yüreğim bir kor, boğazım düğüm
Ufalanmış ufak tefek hayallerin tozu ellerimde
Sensin bana en büyük sabrı gösteren
Var olan güzelliklerde
Hissettiklerim…
Söyleyemediklerimsin.
İyi günde, kötü günde varlığım
İlk öğretmenim, başımda tacım
Kimseler bilmedi
Her dolmalık biber gördüğümde
Aklıma geldiğini.
İki yaz önce,
“Evleniyorum,” deyişinden sonra
Benim, işte yine ben!
Sana hiç "benim" diyemedim ki, ben...
Kaç kez gittiğim
Kapında değilim bu kez
İhtiyaç duyduğun kadar yakın,
İstediğin kadar uzağındayım ben...
Pişmemiştim nurundan hamdım
Şimdi hamdım Sana Allahım
Bilemezdim batıldan yandım
Şimdi, yandım Sana Allahım!
Şu dünyada geçmiş bir bağdım
Şiir tesbihe benzer.
Bir farkla...
Tesbihi çekmek için dizersin.
Şiiriyse çekersin de, dizersin.
Her tanesi bir sabırdır tesbihin,
Ey yâr!
Gidiyorsun ya?
Gidişine bir sözüm yok ama
Şimdi bana
"Kalbin boş mu" diye soran olursa
"Yer mi yok" diyeceğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!