Yeşile Düşüş Şiiri - Fevzi Ögrenmis

YEŞİLE DÜŞÜŞ
​Sen yolumun üzerindeki en güzel duraksın,
Bırak, adımlarının altına kilim olayım.
Nakış nakış işle beni her dokunuşunda,
İlmek ilmek seninle dolayım.
​Dur, sakın gitme...
Gözlerindeki o sonsuz yeşile düşeyim,
Soluk renkli dünyamı,
Senin en güzel hayallerinle süsleyim.
​Dur ki yanaklarına iki tatlı öpücük kondurayım,
Rüzgâr estiğinde üşümeyesin,
İçimdeki yangının sıcaklığıyla ısınasın,
Geceye ve soğuğa yenilmeyesin.
​Dur, omzumu sana siper edeyim,
Yorulduğunda tereddütsüz dayayasın başını.
Dünyanın bütün yükünü ben sırtlayayım,
Sen sadece huzurla kapat gözlerini...
​Dur, ömrümü ömrünün yanına sereyim,
Zaman sussun, sadece kalbin konuşsun.
Gittiğin her yere seninle geleyim,
Yeter ki son durağım senin kolların olsun...