Az olsun.. Şiiri - Fevzi Ögrenmis

Az Olsun, Huzur Olsun
​Ben dostluğu,
Arkadaşlığı aradım;
Oturup şöyle
Bir kır bahçesinde,
Güzel olan ne varsa
Yaşama dair
Konuşabileceğim,
Sahip olduğum
Her şeyi paylaşmak için...
​Etrafımdaki kalabalıklardan
Arınmak için,
Az olsun, huzur bulsun diye
Sol yanım.
Herkeste bir maske,
Hepsi de bir başka havada.
Yüzler gülüyor belki,
Gönüller ise
Birbirinden uzakta.
​Bir omuz aradım,
Yükümü değil,
Sessizliğimi paylaşacak.
Bir çift göz aradım,
Sözlerime değil,
Yüreğime bakacak.
Çünkü gerçek dostluk,
Kalabalıkta değil;
İnsanın en yalnız anında
Yanında kalabilmektir.
​Ne çıkar peşindeyim,
Ne de alkış beklerim.
Bir selamın sıcaklığı,
Bir dostun vefası
Bana koca bir dünyaya bedeldir.
​Ne zaman ki gece düşer,
Çekilir sahte kalabalıklar sahneden,
Bir tek o kalır geriye,
Hiçbir şey beklemeden...
Ne süslü cümleler ister gönül,
Ne de büyük yeminler;
Dost dediğin,
Gözünün sakladığı kırgınlığı
Gölgesinden bile hisseder.
​Fevzi Öğrenmiş
27 Temmuz 2026