öylesine içime aldım ki seni
uçan kuş kıskandı, utandı özgürlüğünden
saat sabah 5 suları
kuleye karşı yeşildeyim
uykusuz pişman perperişan
vah çeker bitik haldeyim
20 senemi kıtlıkla geçirmişim
işte 20 senelik sefilliğimi doyurmak için
o küçük otel odasında
yüzünü gördüğüm her deniz kabuğunu
ayna misali ellerine saydım
tutkundan titredim üşüdüm sandın
yeşiline daldım dalgınım sandın
sayamadığım çok var aklımı çelen
omzundaki küçük ben
gücüm olsa boşa geçen senelerimi
hiç düşünmeden geçirirdim
o küçük benin etrafında
ve gözlerin gökyüzüm tenin evim
kokun nefesim manzaram benin olurdu
gözlerin her seferinde başka bir orman
seninle değil sende gezinir dururum
avucunda ısınır erir gider
boynunda soluklanır avunurum
yaprak düşer tenini sıyırır
gözümde yaş bitmeden kavrulurum
öylesine bir acıyla kavrulurum ki
iğne batsa dev olur
canın yansa yok olurum
çulsuz yolsuz beş kuruşsuz
bin karundan servetliyim
yol bulamadan ev buldum
dizlerinin dibindeyim
kutudaki kozadan kelebek çıkar
sabahın soğuğu ağrıtır kemiklerimi
kızıl bulutlar su gibi akar pencereden
göğsüne serilmişim evimdeyim
başımdaki tek sızı azmanlaştı
sensizlik palavrası delirtti taştı
ne salise ne bulut oynaştı
diyelim ki yokluğun sataştı
ruhsuz cansız beyhudeyim
sesin sessizliğime bulaştı
utancım yatağıma ulaştı
kalede yelkenler dolaştı
arsız densiz yeşilindeyim
eğer ki sanmak hatasına düşmediysem
farz edelim ki düşmüşüm ve sapmışsam yolumdan
düş olmalı dediğim gerçekliklerle avunuyorsam
bir an olsun pişmanlık geçmez gözümden
erdemsizliğin sebebim olmuş yaşamaya
yeşilinde dolanıp ermişim erilmez olana
kana kana sevişip de yalanına kanmışım
minnetine teslimdeyim
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 02:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!