Çaydanlık Şiiri - Libelle Effy

renk renk çaydanlıktan saksı
gün doğdu doğacak
aralık perdedeki açık televizyon
az önce istedim o koltukta oturmayı
saat sabah 5 suları uyuklamayı
turuncu çaydanlıktan dinledim bunları
ıhlamur kokusu dolu küçük bir ev
tahminimce iki oda bir salon
koltuğun karşısında saçları ak gıdısı buruşmuş
yaşı seksene dayanmış uzun bir adam
elinde meyve salatasından başka bir şey kalmamış
kararlı bakmış ama kararsızmış
dün gece de pek iyi uyuyamamış
ağrılarından olacak ya da başını ağrıtanlardan
elindeki deri pürüzlü defterde ölen oğlunun şiirleri yazarmış
hanımı da vefat etmiş 7 sene önce
yemeğini bir gün yer evvelsi gün yemezmiş
elleri titrediğinden bulaşığını zor yıkarmış
ölümü beklemektendir dedi çaydanlık
derisi sarkan gözleri hep sönük bakarmış
yalnız yaşarmış bir de samimi komşusu varmış
fikret amca ve eşi sevgi hanım
seneler önce hanımları üsküdara yürüyüşe gidermiş
her yürüyüşten geç saatte dönerlermiş
küçük balkonunda saatlerce onu beklermiş
çok kızarmış hanımına yalnız kaldığından
hanımı yapmış çaydanlıktan saksıları
renk renk pazardan alıp asmış kapıya
o göçünce her şey beyine kalmış
kahve tekli koltuğunda dinlerken haberleri
huzurunun davetkarlığını bilmeden
uyuklayıp dururmuş
turuncu çaydanlıktan dinledim bunları