Seni toprağa koyamadım ben
Hayat bumuydu ufuktan dağlar arkasına inen
Gece karanlığında parlayıp
Gök yüzünde yıldızlar gibi akan
Aktıkça da dinen
Sevdan olmuş artık bana sonsuz bir tren
Ne binen var nede inen
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Ne göz yaşı ne yağmur
İnan hiçbiri değildir
Çektiğin acı
Sevda selidir
DEĞERLİ ÖĞRETMENİM SELAMLAR SAYGILAR KALEMİNİZ DAİM VE KAİM OLSUN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta