Yegâne Şiiri - Huntürk Han

Gözlerin değdi gözlerime, gönlüm bahara erdi,
Bir tebessümün ömrüme bin ömürlük değer verdi.
Sevdan içimde büyüdü, her gün yeniden filiz verdi;
Kalbimin tek emanetisin, Yegâne.

Adını ansam geceler secdeye durur sanki,
Sensiz geçen her dakika eksik kalır.
Bu fâni Dünyayı önüme serseler değişmem seni vallahi;
Ömrümün en güzel nasibisin, Yegâne.

Ne ay sana benzeyebilir, ne güneş,
Bir bakışın gönlüme nice mevsimler çağırır.
Aşk dediğin bir isimse, o isim sende kalır;
Sevdamın tek tercümanısın, Yegâne.

Saçlarına ak düşse de güzelliğin eksilmeyecek,
Yıllar geçse de bu sevda bir gün tükenmeyecek.
Bu gönül senden başkasına bir ömür eğilmeyecek;
Ruhumun tek sığınağısın, Yegâne.

Bir gün ömür biter de gözlerim sana kapanır,
Son nefesim adın olur, dudaklarımda kalır.
Bu canın tek hakikati sensin;
Ben seni sevmek için yaratıldım, Yegâne.