Her biten gün bir yenisini doğuruyor ve gözlerin güneş…
Her güneş yakmaz sevgili sen gibi… Yanışım yeni yazılara meydan okuyor.
Öfkemi kustuğum satır araları, kimliğini gizlemiş olsa bile; bende açık bir yara…
Kabuk bağlamayan düşlere soyunuyorum.
Yalnızlığın hüküm sürdüğü geceleri, ben her gece sen diye üzerime giyiniyorum…
Öyle yalnız, öyle dolu…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta