Zembereğini kopartmış şu saat!
Dolu dizgin koşuyor, al bir at!
Hiç bakmıyor, ne öne; ne arkaya,
Başı sert, gemi de almış azıya,
Nasıl olsa, dün geçti, kaldı mazide.
Akrep, yelkovan, saniye; peş peşe,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta